Kudde wilde stieren

Vanmiddag was het eindelijk een uurtje droog. Ik heb alle spullen uit de voortent in de auto gepropt. Het is steeds weer een prettig gevoel dat het er gemakkelijk allemaal in kan en het is steeds weer een onaangename verrassing als je op het laatste moment ontdekt dat je een grote krat en de luifel met pennen en stokken nog in de auto moet zien te krijgen.

Daarna was het weer tijd voor een wandeling met Boris. We kozen de weg langs de weiden linksaf dus. Boris mocht niet graven naar woelmuizen en mollen want ik wilde zijn pootjes schoonhouden, dit in tegenstelling tot Zara die altijd vuile pootjes schijnt te hebben ;>))
Een aantal jonge stieren liepen, veilig voor ons, achter prikkeldraad. Stieren zijn een stuk nieuwsgieriger dan koeien. Een aantal van die grote beesten begonnen nieuwsgierig mee te lopen. Boris merkte de belangstelling en begon te blaffen. Dat trok meteen nog meer jonge stieren aan en op een zeker moment liepen er wel vijf mee. Ik vond het niet leuk, Boris begon steeds vaker te blaffen en ik begon steeds sneller te lopen. Dat trok de rest van de kudde weer aan, leuke toestand! Ik ben toen maar omgekeerd, mede omdat de weg wel erg drassig werd. Dat ging dan wel in de richting van de laatste twee die ons nog niet hadden opgemerkt. Een paar honderd meter verder konden de stieren niet verder mee lopen gelukkig. Wat een mazzel dat er een hek tussen zat en dat het geen wilde zwijnen waren!