Dinsdag, enorm noodweer op de weg naar huis, we blijven nog maar even...

Eigenlijk kijken we alleen naar het lokale weer en soms, als we er om denken, naar het weer op de plek waar we naar toe gaan. Ook hebben we soms al een alternatief als een camping dicht zou zijn. We checken een camping op internet maar die info is niet altijd correct.

Hoe safe moet je gaan in je leven? Rubber tegels rond een schommel, maar je moet zo'n ding niet tegen je hoofd aan krijgen. Helmpje op de fiets, maar dan moet je niet geschept worden door een auto. Ja, dat is een beetje lullig cynisch, het kan geen kwaad om voorzichtig te zijn maar hoe ver ga je daar mee?

Wij spreken veel mede-campeerders/caravanners onderweg. En dan hoor je de 'interessante' verhalen. Die gaan niet over leuke wandelingen met de hond, lekker eten in een restaurantje of heerlijk zitten voor de tent en genieten van het uitzicht. Nee, het gaat vaak over kwalen en kwaaltjes, familieruzies, pech op de weg en overvallen, berovingen en andere enge situaties. Die laatste zaken spreken natuurlijk erg tot de verbeelding. Een keer beroofd worden kan niet op tegen honderd keer genieten van de natuur. Uiteraard!

Wij dachten eerst naar de grens te gaan en daar vrij te staan. Maar dan moeten wel alle gordijnen dicht. Maar dan moet je wel eerst kloppen als je na een wandeling met de hond naar binnen wilt. Maar dan moet de grote maglite (met vier D-cellen) wel binnen handbereik liggen altijd. Er is 50% jeugdwerkloosheid in Spanje. We moeten wel in het zicht van de benzinepomp/hotel/whatever staan. Je voelt het al, je zit elkaar bang te maken en waarschijnlijk (niet?) zonder reden...

Tja, en Malinda is beroofd in Vietnam en Lon ooit in het hartje van London en Gijs van Anneke op een eenzaam strand in Verweggistan en weet je nog dat...

Erg he? Wat heb je gvd te verliezen. Maar als je niet oplet maak je elkaar gek!!

Bovenstaande tekst is misschien wel wat aangedikt maar soms zijn we wel wat bezorgd met zijn tweetjes ondanks onze trouwe viervoeter. Tja, op GeenStijl werd die ouwe van 83 beroofd tijdens het pinnen.

Goed, we hebben een camping gevonden onderweg naar Spanje. Dus niet vrij staan langs de grens. Eigenlijk jammer dat je soms bang bent als dat waarschijnlijk helemaal niet nodig is. Ik liep vroeger in mijn eentje door Parijs midden in de nacht, uren lang en genoot van de veranderende wijken in die stad. Wat is er toch veranderd?

Over dat noodweer elders. Vorig jaar reden we vanuit Spanje Portugal in toen het ontzettend begon te sneeuwen. We besloten een camping op te zoeken, dat was in Guarda. Net toen we niet meer verder konden vanwege de hevige sneeuwval reden we de camping op. Na een paar dagen moesten we weer verder. Ze wilden sluiten na de kerst en hadden een conflict over de te draaien diensten. 's-Middags moesten we weg maar dat hebben we botweg geweigerd, het sneeuwde, het werd donker en we hadden geen adres om naar toe te navigeren. De volgende morgen zijn we vertrokken. Er was daar een ijsbaan over kinderhoofdjes (soort straatklinkers) waar we overheen moesten naar beneden het dorp uit. Lon durfde niet te rijden en dus mocht ik het opknappen. Versnelling in 4-wheel-drive, rustig naar beneden zakken zonder accelereren en steeds een auto uitzoeken waar tegenaan te stoppen als auto plus caravan zou gaan glijden... Ja, aan beide zijden van de weg auto's! Op een rotonde was een VW-busje aan het spinnen, het was daar spekglad. Remmen was voor mij geen optie en ik ben daar rustig langs gereden. Na een paar km was de weg weer sneeuwvrij en mocht Lon het weer overnemen. Ik heb een hekel aan autorijden en doe het alleen als het niet anders kan. Achteraf bleek Guarda op grote hoogte te liggen. Als we toen gewoon doorgereden waren waren we niet zo hoog uitgekomen en hadden we dus al die sneeuw niet gehad. Maar wat een leuk stadje, Guarda!

Enfin, hier geen probleem. Ik denk dat we donderdag verder gaan. Er is een leuke camping verderop, zo'n 170 km richting de Spaanse grens.