Zaterdag, wakker worden met een forse regenbui en voor de lunch de dorpjes verkennen

De dag begon naast thee en koffie met een forse regenbui. Boris heeft daar geen problemen mee, die gaat gewoon lief onder de caravan liggen. Wel aan een lange lijn wat weer problemen geeft als hij de andere kant van een caravanpoot weer terug loopt. Af en toe moet ik hem even uit de knoop halen als hij, heel slim, nog een keer dezelfde weg loopt. Boris begrijpt echt niets van lijntjes...

We zijn met zijn drietjes eerst naar het dorpje Nabainhos gelopen. Daar heeft de tijd stilgestaan. We hebben tot op heden nog geen mensen gezien jonger dan wijzelf. De plaatselijke supermarkt had alleen wat voorverpakte houdbare producten maar geen brood. Via de rondweg zijn we naar het andere dorp gelopen, Melo. Daar vonden we weer een minimercado, of eigenlijk een micromercado. Wederom geen brood. We besloten het restant baquette van gisteren dan maar op te piepen in de koekenpan. Op de terugweg kwamen we langs de taberna van Maria. En, ze was open. Ik heb een porto genomen en voor Lon een klein flesje bier. Maria had wel een glas dat ze met haar schort nog wat vuiler dreigde te maken. Ik heb haar maar voorgelogen dat Lon liever uit een flesje dronk. Mijn port kon ik moeilijk uit de fles drinken, waarschijnlijk had ik hetzelfde glaasje als gisteren? We zijn even buiten op de bank gaan zitten want binnen mocht niet gerookt worden. Geen probleem voor Maria.

We hadden mazzel, de bakker kwam langs met zijn brood-verkoop-auto. hadden we toch nog verse broodjes. Niet de driehoekjes met harde korst maar wel lekkere verse witte kadetjes. Helemaal niet slccht! De bakker bleek prima Duits te spreken.

Gisteravond kwam Rieke even langs om te vragen of we vanavond wilden meedoen met het diner. Er staat nu twee Engelse echtparen dus het quorum van 6 personen was bereikt. Over de prijs en samenstelling van het diner wist ze nog niets maar de Engelsen wilden geeen kip. Wij hebben onze voorkeur voor salades uitgesproken, verder maakt het niet zo veel uit. De verwachtingen zijn hoog gespannen!

Lon is gistermiddag heel aardig geholpen door iemand die haar bij een kruising zag aarzelen. Parco campismo? Die kant op. Iedereen hier is heel hulpvaardig. Dat hebben we heel vaak meegemaakt.

Een aantal jaren geleden waren we de weg kwijt ergens in Portugal. Toen was er een groep vrouwen die aan de weg werkten. Ze wisten ons uit te leggen dat we bij de tweede kerk, igreja secunda, rechtsaf moesten. Niet de eerste kerk, die was van hun. Heerlijk duidelijk en ze hadden alle tijd...

In Belgie waren we ooit in de stromende regen verdwaald. We hebben ergens aangebeld om te vragen welke kant we moesten lopen voor de camping. Een Algerijnse jongen heeft ons toen, wij waren tot op het ondergoed doorweekt, naar de camping gereden. Hij wilde daar niets voor hebben, wij zijn hem nu nog steeds dankbaar.

Een aantal jaren geleden hadden we ons ergens in Portugal helemaal boven in een dorp in de problemen gereden. Veel kleine straatjes met eenrichtingverkeer, we zaten hopeloos vast en wisten niet meer hoe verder te gaan. Drie auto's stonden geduldig achter ons te wachten tot we eindelijk eens gekeerd waren. Ondertussen vroeg een Portugees ons waar we eigenlijk naar toe wilden. Oh, parco campismo, volg mij maar. Hij leidde ons over een zandpad langs een ravijn dwars over een vuilnisbelt. Juist toen we bang waren dat we in een (over)val waren gelopen zagen we de ingang van het dorp beneden. Bij een weggetje dat zo'n dertig graden omhoog ging zei hij ons dat we rechtsaf moesten, hij ging linksaf weer terug. We wisten meteen weer waar we waren en hoe verder.

Het toppunt van hulpvaardigheid was misschien wel een wintervakantie in Oostenrijk. Daar hadden we een probleem bij aankomst in het dorp op eerste kerstavond. Een draadje in de stroomverdeler was "abgeklemmd" waardoor de motor steeds haperde. De goede man is in zijn beste pak zowat een uur bezig geweest om ons te helpen. Dat zijn toch de echte helden!

Ok, dat was niet allemaal in Portugal maar ik wil er maar mee zeggen dat je toch ook vaak ontzettend vriendelijke mensen mee maakt! Hulde toch?