Zondag, na een halve dag hebben we weer internet, maar hoe lang nog?

Techniek laat je soms in de steek. Het onweert zo nu en dan. De spanning valt dan (even) weg en even later het internet. Meestal is er een hik en daarna werkt alles weer. Soms duurt het wat langer. Gisteren hadden we dus een dag van onthouding...

Gistermiddag sloeg Boris hevig aan. Wat bleek? Er liepen een paar geiten rond, een paar kleine zwarte zwijntjes en de nodige kippen, kalkoenen en parelhoenders. Enfin, maar eens kijken wat er aan de hand was. het hek was niet op slot. Ik heb het opengegooid waardoor al meteen een paar kippen weer bij hun voer konden. De geitjes had ik ook al weer snel achter de omheining van de kinderboerderij. Alleen die twee zwijntjes was een probleem. Donald, ook een Nederlander, heeft even geholpen. Het probleem was eigenlijk dat de geiten er weer vandoor gingen als het hek open stond en de zwijntjes liepen snel langs de ingang in plaats van er in. Met zijn tweeen konden we dat laatste voorkomen en was de zaak snel opgelost. Later heb ik in mijn eentje nog een parelhoen en wat kippen naar binnen gebonjourd. Alleen een parelhoen kreeg ik niet het hok in, dat heb ik maar opgegeven.

Later op de avond kwamen de eigenaars, Hans en Irene weer terug. Hans zal die parelhoen wel naar binnen gekregen hebben denk ik en anders vanmorgen vroeg als de vos nog niet langs geweest was...

Het toegangshek hier is elektrisch. Als je met een auto door het oog rijdt gaat het hek automatisch open. Wel treiterig langzaam maar je hoeft je auto niet uit als het hard regent. Het enige probleem is de beveiliging van het hek. Iets teveel wind of gewoon even tegenhouden en hij stopt er meteen mee. Daar sta je dan tegen een enkel hek aan te kijken in de stromende regen. Goed, deurbel gebruiken (is helemaal mechanisch) en dan komt Hans met een speciaal sleuteltje om de beveiliging even om zeep te helpen. Tja, kindervingertjes, daar moet je voorzichtig mee zijn.

Vanmiddag, met internet (!), even de route gepland. We gaan als het droog is naar de grens met Spanje. We moeten wachten op droog weer omdat we de luifel goed droog moeten inpakken. Die gaat voorlopig niet meer opgezet worden. Bij de grens overnachten we in het wild bij het douanekantoor. We hebben in de accu stroom zat voor een nachtje en we hebben ook nog wat gas over voor koken en verwarming. Daarna rijden we naar Castrojeriz. Een vreselijk leuke plek langs De Route. Daar is het voor ons allemaal begonnen. Daarna zien we wel. Veel campings gaan in maart open na de wintersluiting, dat maakt het plannen een stuk gemakkelijker.