Er gebeurt weinig bijzonders hier, dus eigenlijk niets te melden.
Ik heb net nog wat zitten dollen bij het afwassen. Ik beklaagde me er bij de twee afwassende dames over dat het vandaag typisch Portugese regen was. Ja, dat hadden ze ook gemerkt. Er kwam een man aan met zijn handen in zijn zakken. Ik vroeg hem of dat nu typisch Portugees is om naar werkende dames te kijken en zelf niets te doen? Ik kreeg een hoop gelach van de dames en hij toonde zijn handen en had een heel verhaal waar ik helemaal niets van snapte. Nou ja, wie storm zaait oogst wind of was het omgekeerd?
De regen lijkt nu iets minder te worden, dus kan ik nog net voor het donker een rondje met Boris maken.
Het Griekse eten van eergisteren was geweldig, alleen, wat een hoop afwas. Gisteravond aten we kip, wat was Boris blij met zijn drie kippenvleugeltjes. De drie poten eten we morgen waarschijnlijk.
| Dit stond op het etiket van de kip, zou dat toch een plof kip zijn? |
Het was een afgeprijsde kip die over data dreigde te gaan. Alle vlees hier is trouwens maar twee dagen houdbaar volgens de houdbaarheidsdatum. Vanavond hebben we rauwe garnalen gebakken in knoflook met wat olijfolie. Het restant stokbrood van gisteren piepen we op in de bbq. Die heb ik vanmiddag tussen de regenbuien in schoongekregen (de souvlaki van eergisteren).
We zijn al weer druk bezig met het kijken naar alternatieve campings. De mensen in het dorp kennen ons ondertussen, zeker de wasvrouwen. Nou ja, die hond valt wel op natuurlijk. Het moet gezegd, iedereen in het dorp groet heel vriendelijk. En na een paar dagen zie je en herken je toch dezelfde mensen. Ook leef je mee met het wel en het wee in het dorp. Bij de winkels hing een foto met een tekst voor een begrafenis afgelopen vrijdag. De dame van onze stamkroeg vertelde dat hij (41 jaar oud) een dakpan op zijn hoofd had gekregen. Dat ging wederom in het Portugees, ze nam me mee naar buiten en wees naar de dakpannen. Het was dus een accidente, een ongeluk. Gvd, 41 jaar oud!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten