Dat laatste behoeft wat verklaring. Vandaag regende en stormde het en niet zo'n klein beetje af en toe. Nu ik dit schrijf is het net weer een beetje droog maar we hebben de ene chuva na de andere en ook met hagel daarin. Met een beetje timing heb je daar trouwens geen last van, gewoon effe wachte en daarna snel doorlopen. Toen ik met Boris naar het dorp ging vanmorgen heb ik toch maar gereserveerd in het restaurant waar we vorige week ook gegeten hebben. Ik heb een aantal alternatieven bekeken maar daar zat gewoon niemand. Dan kan je net zo goed het eten meteen in een doggy-bag laten doen en in de caravan opeten. Dan zit je ook met zijn tweetjes trouwens. Tegen twee uur zijn we naar het restaurant gelopen, en wel zonder onze handenbinder Boris. We kozen voor olijven als voorgerecht en tong als hoofdgerecht. We werden niet teleurgesteld. Niets op aan te merken, gewoon heel lekker. Alleen het woord patatos had ik wat fout begrepen, patatos is aardappelen. Wil je friet vraag dan patatos fritas. Anders krijg je ze gekookt. En die kreeg ik dus, gekookt. No problem, we hebben heerlijk gegeten. Ik heb vanuit het restaurant wat foto's gemaakt. Af en toe was de regen zo fel dat je bijna niet naar buiten kon kijken, het was niet alleen regen maar ook hagelstenen.
De woeste zee vanuit het restaurant, de onscherpte komt
doordat de regen tegen het raam slaat
Na het eten zijn we nog even naar ons stamcafe gegaan 100 m verderop voor het toetje. Dat was heel gezellig, we waren net voor een gigantische regenbui binnen. Voorlopig dus geen andere klanten. De vrouw van de baas was aan het breien. Dat was wel interessant want normaalgesproken gebruik je daar twee breipennen voor. Zij had twee pennen die met een stuk soepel draad aan elkaar vast zaten. Daarmee was ze dus aan het rondbreien. Het werd een shawl (sjaaltje) die je een of twee maal om je nek kon doen. Toch maar eens vragen waar ze dat geleerd had. Eerst, hoe heet dat wat je doet? Tricot, breien. Ok en waar heb je tricot geleerd? Eh? Van je moeder? Nee, op school. Ze bleek ook een patroon te gebruiken. Dat had ze van internet gehaald. Een paar minuten later had ik een youtube filmpje over breien... Lang leve internet op een smartphone in een cafe met wifi!
Ondertussen waren de twee mannen (een van de twee is haar echtgenoot) aan het dammen. En dat wel op een 8x8 schaakbord trouwens, ik dacht dat dammen op een 10x10 bord ging. De achterkant misschien? Nee, dat was backgammon. Hadden wij nog nooit gedaan, zij ook niet trouwens.
Hoe lang zijn jullie open? Tot vier uur vannacht! Dat geloofde ik niet. Toen liet hij foto's zien die hij vannacht gemaakt had. De datum en tijd stond erbij op de foto. Moderne bewijsvoering! Ja, het is carnaval weekend en vandaar de ruimere openingstijden misschien. Normaal gesproken zijn zij tot 2 uur 's-nachts open en dan weer vanaf tien uur 's-morgens.
Nou ja, om een lang verhaal kort te maken, we kregen een rondje van de baas, witte port ditmaal. We zijn veilig lopend thuisgekomen trouwens.
Vannacht hoorden we een vreemd geluid buiten de caravan. Ik dacht eerst aan vuurwerk in de verte, maar dat slaat nergens op 's-morgens om vijf uur. Dus klompen aan, bril op, zaklantaarn mee en de held uithangen buiten. Wat bleek? De stormlijn klapperde tegen de luifel aan! Ik heb er een twist ingelegd en toen was het klapperen over. Verder slapen maar weer. Een aantal jaren terug hadden wij een identiek probleem op een camping bij Lissabon. Daar stonden wij met een gehuurde camper. Ook weer 's-nachts een vreemd geluid. Ik heb zowat een half uur in de camper staan luisteren totdat ik eindelijk ontdekte dat het schrapende geluid een boomtak was...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten