Een heel warm welkom hier op een vertrouwde camping. In de receptie dezelfde mensen als vorig jaar. We staan op praktisch dezelfde plek als vorig jaar. En tussen de middag aten we brood dat smaakte als vorig jaar. Ja, we konden vanmorgen voor vertrek nog brood kopen in de receptie van de camping in Santiago. En dat was kennelijk nog van vorig jaar.
Het afscheid in Spanje was hartverwarmend. Het oude Engelse echtpaar stond naakt, op hun ochtendjas na, ons uit te wuiven. Een heel aardig gezicht en gedachte om vast te houden. Ze wonen in Frankrijk en hebben een camper met een Frans kenteken. Heerlijke mensen!
Wijs geworden door eerdere ervaringen met onze onvolprezen TomTom zijn we op een aantal cruciale punten afgeweken van het advies om linksaf te slaan. Als je weet waar je naar toe moet dan moet je echt de borden volgen. Geen enkel probleem deze maal.
Na de lunch heb ik Boris botweg losgelaten in het bos. Hij vond het geweldig. Meteen met een lage staart racend het bos in en dan verderop bovenop de heuvel met de staart weer fier omhoog. Na eenmaal roepen ging hij met een bloedgang weer het bos in. Pas toen ik net deed of ik linksaf ging kwam hij weer aanhollen. Hij wil altijd voorop lopen en dit is de truuk om hem dan te pakken te krijgen, dat heeft Lon ooit bedacht...
Onderweg in het bos kwamen we een diepe plas tegen die wemelde van het leven. Een soort visjes van ca 15 mm zwommen daar massaal rond. Vermoedelijk salamander- of kikkerlarven. Uiteraard heb ik ook de nodige paddenstoelen gezien.
Het bos zag er weer geweldig uit na de grote houtkap vorig jaar. Het pad was weer begaanbaar en de diepe sporen van de zware vrachtwagens en tractors van de houthakkers waren mooi afgevlakt met zand.
in de vorige zoekplaatjes moet je Boris ook kunnen zien
maar hier hem ik hem gezegd even te blijven zitten. Hij wil
dan weten waarom en kijkt dan heftig om zich heen...
Gisteravond vond ik op internet de kerst toespraak van onze koningin. Grappig om te lezen hoe ze daar achter zijn gekomen. Ik heb ooit eens wat rond zitten neuzen op de site van de Aldi in de hoop de aanbiedingen van de volgende week te vinden. Ik gebruikte toen precies dezelfde truuk. Het bleken echter de aanbiedingen van een jaar geleden... Wonderlijk dat de overheid nog steeds niet in staat blijkt om de beveiliging in orde te maken en te houden. Ik weet daar alles van, heb vroeger in de computerbeveiliging gewerkt en ervaren hoe moeilijk het is om beveiliging aan de man te brengen. Omdat ik de tact bleek te hebben van een kameel heb ik het in die branche niet lang volgehouden helaas.
Vanmiddag bleek er op Radio 1 toch nog een kerst-achtig programma te zijn. Het ging over engelen. Die heb ik vroeger waarschijnlijk massaal op mijn schouder gehad. Daaraan moest ik denken in het bos vanmiddag. Ik heb vroeger aan den lijve ervaren wat een bijna dood ervaring is. Hoe kan dat? Ik ging bijna altijd op de fiets naar het werk. Als ik met de auto rijd dan houd ik me netjes aan alle regels, dat heb ik zo geleerd. Met de auto ga ik nooit door een rood licht. Dat komt niet in me op. Ook stop ik altijd voor voetgangers die een zebra willen gebruiken om naar de overkant te gaan. Op de fiets ben ik echter een ander mens. Een rood licht geldt alleen voor anderen en ik kan er bijna altijd nog wel overheen als alles stilstaat... Toch is dat een aantal malen bijna fout gegaan. Gelukkig hebben de meeste auto's een goede rem. En dat was een aantal malen mijn redding. Daarna ging er dan wel een autozijruit naar beneden en werd mij duidelijk gemaakt dat vloeken een natuurlijke schrikreactie is van een chauffeur... Ik heb overigens ook wel eens in de auto in de avondschemering een wielrijder zonder verlichting op een haar na gemist. Wat ben ik toen geschrokken!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten