Donderdag, Lon is shoppen en tanken en, blijkt later, geld verdienen.

Als de je bij AlCampo voor minstens 30 euro aan boodschappen doet, krijg je 10 cent per liter korting op autobrandstof. Lon had dus voor ruim dertig euro in haar karretje en moest bij het afrekenen 88 euro betalen. Tja, dan wordt het dure euro95, wel sin plomo, dat dan weer wel. Wat was er aan de hand? De dame bij de vleesafdeling vond 50 euro een reeel bedrag voor 5 plakjes ham. Uiteraard sprak de kassadame geen Engels en vond die fles cognac voor mij er wel erg duur uit zien. Lon wees even op het flinke bedrag voor de ham en toen daagde het begrip. Niet bij de wachtenden achter haar trouwens...

Vandaag is een bijzondere dag. We overwegen om de oorspronkelijke reis af te breken. Het valt allemaal een beetje tegen. We worden vreselijk beperkt door de campings die wel open zijn. Als we dan op een camping staan staan we praktisch alleen. Die campings kosten dan ook al gauw 25 euro. We hebben zo goed als geen mensen gesproken, er is gewoon niemand. Pelgrims zie je niet, die zijn zo verstandig om deze periode te mijden. We hebben het wel gezellig samen, niks mis mee, maar de doelstelling was om met veel pelgrims te praten en dat hier op de blog te zetten. Daar komt niets van terecht. Straks gaan we even kijken hoe we verder gaan maar we willen zo snel mogelijk naar Caminha, daar de luifel opzetten en ons minstens veertien dagen ingraven. Daar is het dan krantje kopen met de hond, broodjes kopen met de hond, terrasjes pikken met de hond en het bos in, met de hond. Daar verheugen we ons op. We blijven wel weg tot april trouwens ;>))

Vandaag is een bijzondere dag. Het kon wel eens de laatste dag zijn want de Maya's hebben snode plannen met onze planeet. Wij hebben ooit in Mexico gezien waar die Maya's toe in staat zijn. Maar gelukkig hoorden we net op de radio dat het weer niet door gaat; er is weer een nieuwe kalender gevonden. Gelukkig maar want we overwogen al om de caravan en de auto voor 500 euro te verkopen en dan de bruidsuite in een hotel te huren, met de hond uiteraard.

Vandaag is een bijzondere dag. Op de radio hoorden we de kreet YOLO, you only live once. Jazeker, je leeft maar een keer dus nemen we het er van hier in verweggistan.

Vandaag is een bijzondere dag. Op de radio worden we doodgegooid met de kreet "ik geloof in dit leven voor de dood". Ook dat is helemaal waar.

Goed, morgen verder, na de foto's:

dit is een aanduiding van De Route. Dat lampje links

is geen lampje maar de zogenaamde Jacob schelp.

nog een paaltje van De Route met wat gele graffiti

dit is een knus tafereeltje van het gezamenlijk bereiden

van de gezamenlijke maaltijd voor vanavond. Ik heb een flinke

partij knoflook gesnipperd terwijl Lon de helft van de

gamba's pelt. De andere helft koken we en die eten

we morgen. De eerste helft gaat vanavond op, ca 5 minuten

gebakken in de olijfolie, en dan het restant stokbrood er bij.

op deze camping zijn onnoemelijk veel hutjes voor de wandelaars

dit wordt kennelijk het nieuwe kamperen want je ziet bijna geen

tenten meer.