zaterdag 22 december 2012

Zaterdag, prachtige warme zonnige dag, wandelen naar het stadje.

De plaatselijke supermarkt verkocht geen brood en de bakker vlakbij de camping was gewoon dicht op zaterdag. "porque cerrado?" Vroeg Lon aan een dorpsbewoner: "sabado" was het antwoord. Vrij vertaald: waarom dicht? zaterdag! Toen besloten we maar naar het stadje te lopen en daar misschien te lunchen. Ik heb Boris eerst uitgelaten en daarna zijn we met zijn tweetjes naar beneden gelopen. Boris dus als waakhond in de caravan. De wandeling naar beneden was, enerverend. Ik had dit gisteren al gedaan en wist dus wat er komen ging. Ok, zo'n 100 meter lager hebben we een terrasje gepikt. Toen we later een tafeltje zochten om buiten tapa's te eten was een meneer ons net in een fractie van een seconde voor, het laatste tafeltje in de zon was nu ook bezet. Eigenlijk wilden we wel weer terug naar de camping, we hadden eerder al wat brood gekocht. We kozen voor dezelfde weg terug en met knikkende knieen waren we een half uurtje later al weer terug in de caravan. Tja, te krenterig voor een taxi...

Na de lunch ben ik nog met Boris naar het strandje gelopen, wederom een flink stuk omlaag maar daar had Boris geen enkele moeite mee.


kalkoenen die de Kerst gaan missen? Nee, eendjes.


en zo was het uitzicht vanaf het terrasje in Luarca


ik vind citroenenbomen altijd heel interessant. Weet je
dat er altijd minder citroenen aan de straatkant groeien?

In Portugal vonden we eens een aantal sinaasappelbomen op
een parkeerterrein in het centrum van het dorp. Met alle sinaasappels
er nog aan! Juist, wij hebben er drie geplukt en later gegeten. Dwz we
kwamen er achter waarom ze daar nog hingen: niet te eten!


Dit lijkt me een droomhuis met uitzicht op de zee

daar issiedan, de zee, nog even verder lopen


een baai met een kiezelstrand waar ik niet met droge voeten
kon komen.


Dit is een soort drooghuisje. Huisjes op palen waar ze dingen
drogen (groente, vruchten, de was misschien?)

Morgen, zondag, trekken we verder naar Santiago de Compostela. Dat is eigenlijk het einde van De Route. Voor ons is dat Caminha, daar hopen we in de loop van de week aan te komen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten