We vertrokken met praktisch windstil weer. Een heel verschil met gisteren. Goed dus dat we toch nog een dagje gebleven zijn. Aangezien het een bergrit zou worden ben ik maar gaan rijden. We rijden altijd om de beurt. Lon doet zo'n 5000 km en ik rijd er dan ook zo'n 100 km van...
Het is interessant dat ik nu pas goed begrijp waarom Lon zegt dat de caravan constant zit te duwen. Dat komt weer omdat ik me met haar rijden bemoei. Ik wist niet beter dan tussen de 2000 en 3000 toeren rijden. Dat geldt echter niet in de bergen, daar ben ik de vorige keer proefondervindelijk achter gekomen. Het maximale koppel heb je bij 4250 toeren en met een lage gearing kan je dan op max 80 km/h uitkomen en dat is net de maximale snelheid die je met een caravan mag hier. Vandaag hebben we veel borden gezien met 30, 40 of 50 in de bochten. Daar ga je dan maar 10 km onder zitten. Met dat hoge toerental heb je de rem praktisch niet nodig.
De laatste 5 km waren heel spannend. De TomTom liet het af en toe afweten en stuurde ons met nog maar 1,5 km te gaan een helling van 28% af. Dat ging in de eerste versnelling en lage gearing met een aantal malen fors remmen. Dit kon ik niet op de motor remmen. Toen kwam er een eenrichtingsverkeersbord. Die heb ik maar genegeerd want de camping was volgens TomTom 150 m verder aan de linkerkant. Nou, dat hebben we geweten. Een ontiegelijk slecht pad met diepe kuilen op de weg en dan plotseling een haarspeld naar links naar boven, zo steil dat ik het maximale koppel nodig had dus best snel de bocht door... Maar toen waren we er dan. De campingbaas zag waar we vandaan kwamen en vroeg: "GPS?". Ik zei "si, senor". Goede auto heb je, complimenteerde hij ons. Ja, inderdaad, we kwamen van de verkeerde kant, hadden ergens iets goed fout gedaan.
De camping is verder prima. Alles goed, evenals het uitzicht en internet in de caravan. Helaas kwamen we er te laat achter dat er zo'n 20 mensen in het restaurant van de camping zaten te eten. Daar hadden we eigenlijk bij aan willen schuiven. Nou ja, morgen maar eens kijken. Op zondag zullen er toch ook wel wat eters zijn!
prima plek, zonder luifel want het waait best hard
hoog op deze heuvel. Met de auto dichtbij is een luifel niet zo nodig
omdat we niet op het gras staan kan ik het trapje voor
de deur niet vastzetten met een paar spijkers. Boris wil
nog wel eens met zijn lijn het trapje wegtrekken. Zeker
's-avonds is het link als er geen trapje staat. Ik heb er voor
alle zekerheid maar wat duct-tape tegenaan gegooid.
Better safe than sorry of een gebroken heup
foto vanaf de brug richting Lekeitio, fikse tippel
met Boris. Prima weg maar ik voel mijn kuiten al weer
flink. Berglopen is vreselijk vermoeiend
dit kon ik niet laten. Ik ben gek van straatkunst en
straatmeubilair. Hier kijk ik vanaf een brug naar beneden.
Je ziet daar van bovenaf gezien een damtafeltje en een
schaaktafeltje in een parkachtige setting.
ja, wederom geen zeeleeuwen, potvissen of bultruggen
maar gewoon een paar surfers in het water
nog net de haven te zien maarrrr
wederom geen zon ;<((
40 jaar getrouwd alweer!! Gefeliciteerd beide met die mijlpaal. En ik vond jullie verhaal van de storm eigenlijk ook wel passend bij een viering van een 40 jarig huwelijk toch? Maar zo te lezen hebben jullie nu ook weer een leuk plekje uitgezocht.
BeantwoordenVerwijderenLiefs Ilonne