Zondag begon als een zonnige dag maar nu regent het en de was moet nog drogen...

Vanmorgen zijn we zonder Boris naar het stadje Lekeitio gereden. Enerverende rit naar beneden, maar wel zonder caravan natuurlijk. We hebben wat rondgelopen in de haven en met veel moeite een bakker gevonden. Op de terugweg naar de auto kwamen we er diverse tegen! Gelukkig geen parkeerbon gekregen; de reden dat er nog een plaatsje vrij was was dat het een prive-hotel-parkeerplaats was. Zowel op de heen- als de terugweg kwamen we veel wandelaars tegen. Pelgrims of dagjesmensen?

eindelijk Lon eens op de foto, links

lage zon, maar het was toch echt voor twaalf uur

Vanmiddag hebben we een fantastische maaltijd genoten in het restaurant van de camping. Eerst had ik begrepen dat het restaurant om half twee open ging, maar "dos y media" is half drie! Er was een grote groep pelgrims of dagjesmensen die wat rondhingen bij de bar tot het restaurant open ging. De zaal zat uiteindelijk helemaal vol. Voor ons was een tafeltje gereserveerd omdat we gisteren in de bar al uitgebreid de menukaart hadden bestudeerd. Ik had gezegd dat we daar morgen wilden eten en hij had dat opgevat als een reservering kennelijk.

De menukaart is altijd weer een grote puzzel, dat wil zeggen voor mij. Lon is daar echter een meester in. Aangezien ze alle boodschappen doet let ze naast de prijzen zeker ook op de rest van de tekst op de bordjes. En zo weet ze feilloos alle groenten, vis en vlees te vertalen, of het nou Frans, Spaans of Portugees is, maakt niet uit.

Op een symposium in Monte Carlo heeft ze ook al eens voor een aantal hooggeleerde wetenschappers de menukaart goed weten te interpreteren, ook in Turkije trouwens...

Ik heb weer eens eend gegeten. Vroeger vond ik dat om de een of andere reden zielig. Dat is best schijnheilig als je wel gewoon kip eet. Het omslagpunt was een tiental jaren geleden in Frankrijk. Op een camping kampeerden we in een tent. De eenden vlogen met een bloedgang over de camping. Soms raakten ze een tent of scheerlijn. Toen ik eens serieus ging kijken wat er aan de hand was bleek het een groepsverkrachting van eenden. Echt waar! Zeker vier mannetjeseenden verkrachtten om de beurt een wijfje. Later hoorde ik dat die beesten dat altijd doen. Toen ben ik uit wraak eend gaan eten. Hopelijk altijd mannetjes-eend!

Vanmorgen was het lekker zonnig en kon de slaapzak weer eens buiten luchten. Voordat we vertrokken richting het stadje hadden we alles gelukkig weer binnen gehaald. Na de lunch, die trouwens tot vijf uur duurde, viel de regen weer met bakken uit de hemel. Ok, de handdoeken moeten we straks maar binnen ophangen, hopelijk zijn ze morgenochtend wel droog!! Dat gaat wel lukken trouwens want het zijn van die speciale dunne sporthanddoeken, die zijn meteen na uitwringen al weer bruikbaar!

Voor alle lezers van dit blog, wie leest dit eigenlijk? Zet hier een opmerking aub. Commentaar mag natuurlijk ook, maar suggesties zijn meer dan welkom.