Nee, dat is geen Kama Sutra of zoiets, maar wel een soort gemeenschapshuis. De Eroski is wat in Frankrijk een LeClerc of Carrefour is, een doodgewone mall waar je lekker rond kan kijken terwijl Lon bedenkt wat we nu weer gaan eten.
De entree is lastig, smalle ingang naar het parkeerterrein, kaartje trekken en zorgen dat je binnen twee uur weer buiten bent. Als ik er bij ben lukt dat wel. Het kost echter wel wat tijd om bijvoorbeeld de boter te vinden. Het helpt wel als je weet dat dat in het Portugees manteiga heet of was dat toch Spaans? Een zuurkoolstamper hadden ze niet en ook geen gedetailleerde kaart van dit gebied. En oh ja, onze TomTom heeft ons weer een flink stuk van de stad laten zien. Dat kwam mij eigenlijk wel goed uit want ik wilde dat wel even zien vanuit een rijdende auto in plaats van lopend met een hond.
Vanmiddag ben ik met Boris tot bijna zeeniveau afgedaald en ja hoor, weer heel weinig zon. Maar op het internet heb ik heel veel prachtig uitgelichte foto's gevonden van de Malla Harria en ook een beschrijving. Kennelijk is het een overslagstructuur voor ijzererts of zoiets. Best wel imponerend eigenlijk.
Mooie foto's en een beschrijving in het Spaans vind je op:
Druk vooral op de knop "vertalen naar Nederlands" dan zie je meteen waarom je voorlopig nog een menselijke vertaler nodig hebt. Ik mag dus vast nog wel even blijven vertalen voor Elektor...
Ok, toch nog hier mijn foto's want "photos or it did not happen!"
gedeeltelijk gerestaureerde delen van iets uit 1900. In 1924 zijn ze er mee gestopt.
op deze micro-eilandjes is ook gebouwd
Boris moet hier ook ergens rondhollen...
een systeem om ijzererts via boten te verladen
ja, dat woord is Baskisch voor "tentoonstelling"
en dit is de tentoonstelling, duidelijk is Malla Harria te lezen
en dat is gelukkig op het internet te vinden.
hier nog een fraai uitzicht op de micro-eilandjes. Tegen
die tijd kwam Boris al weer in het zicht gelukkig...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten