Zondag, veilig aangekomen in St Jean de Luz, camping Larrouleta vlak voor de Spaanse grens en vlak voor de lunch.

De camping is als vanouds, vertrouwd, verwarmde sanitaire ruimte, warme douches, warm water voor de afwas, kortom alles prima in orde. Echter, helaas, heeft de overbuurman kennelijk besloten zijn internet dicht te timmeren met een mij onbekend password. Hopelijk geldt dit alleen voor de zondag, maar ik vrees het ergste. Nu heb ik voor vijf euro vier uur internet activiteit gekocht bij de vriendelijke Bask van de receptie. Echter, wat blijkt? Ik mag maar 200 kB downloaden en 40 kB de andere kant op. Geen foto's dus op de komende blogs. Wij hebben dan nu geen radio 1 de hele dag. Zelfs geen podcasts. Ik kan alleen maar mijn mail checken, hier heb je dus echt geen fuck aan :<((
Ook kan ik vandaag geen download doen van ons favoriete "Eva op zondag" en "Buitenhof". Hopelijk kan ik vanavond nog wat teletekst zappen want die 200 kB heb je al binnen een kwartier voor je kiezen!

Vanmorgen vroeg was het feest op de camping waar wij al vroeg vertrokken. Het plan was om zeven uur op te staan. Ik probeer dan altijd om zo stil mogelijk te blijven liggen na zes uur 's-morgens want als Lon eerder wakker wordt, wil ze ook eerder weg... Eerst vloog de netspanning er uit rond 5 uur. Ik had net geplast en hoorde een bliepje, geen netspanning meer. Gewoon doorslapen Kees, Lon heeft het niet gemerkt... Toen ging om 5:46 de telefoon. Tessa van de longafdeling van een ziekenhuis in Soest (?) had me wat te melden. Ik was wakker genoeg om haar duidelijk te maken dat ze een ander moest wakker maken, honderd duizend excuses van haar, maar het leed was al geschied, Lon was wakker :<((

Om een lang verhaal kort te maken: we reden rond half negen weg. Tot die tijd hadden we twee maal een stroomuitval en een maal weer even internet voor het nieuws van Radio 1. Gelukkig vonden we na vertrek vrij snel een bakker zodat we hier rond een uur of een heerlijk gelunched hebben.

Boris heeft al kennis gemaakt met een prachtige diepzwarte kat met groene ogen en een reusachtige staart, het kleine kreng wist dat Boris vanwege zijn lijn haar (of hem?) niets aan kon doen. Een uur later kwam de hond van de overkant nog even langs. De heg bleek een goede beveiliging maar het akoestisch geweld was oorverdovend. Boris zit nu voor straf binnen, trouwens het heeft de hele middag keihard geregend.

Nou, dit was het weer. Samengevat: we vermaken ons prima. O ja, vanavond uiensoep met Camembert en het restant stokbrood.