Dinsdag, heerlijk gegeten in ons stamcafe en wel zonder Boris

Nou ja, de titel zegt het al. We hebben met zijn drietjes brood gehaald bij de warme bakker vlakbij ons stamcafe. Op de tv zagen we de sneeuw in Spanje, het carnaval in Torre de Vedras en in Rio de Janeiro. Volgens de baas van het cafe was daar het beste carnaval. Zijn vrouw begreep dat (na 24 jaar huwelijk hoorden we later) heel goed maar was het er niet echt mee eens. Leuke beelden trouwens. Natuurlijk zagen we ook de aftredende paus langskomen. Best actueel deze blog...

Buiten op het bord stond een woord dat Lon vertaalde als schelpen. Almejo in het Portugees. Vreselijk handig om die woorden te kennen als je boodschappen doet. We hebben even een blik in het keukentje mogen werpen en toen waren we verkocht. De zachte broodjes in de rugzak waren voor vanavond. Ondertussen begon het te miezeren en dus begon Boris buiten te protesteren (geen afdakje voor ons watje). Ik heb aan de bar uitgelegd dat we wilden eten (comer) en dat ik met hond (con ao) wegging en zonder hond (sin cao) terug zou komen na een half uurtje (medio hora). Lon liet ik dus achter. Ik was vrij snel al weer terug. Boris vond het vast niet erg om in de caravan te blijven. Toen we later weer terugkwamen lag hij zielsgelukkig op de bank.

Het eten was heel lekker. Ik had een soort varkensmedaillons in knoflook en champignons en Lon een flink bord schelpen (almejo). We hadden er patatos fritos bij gevraagd, ik kreeg nog wat rijst met daarop wat gebakken bloedworst. Als voorgerecht hadden we al wat brood en azeitanos (olijven). Het toetje was stukjes kaas met daarop marmelas (soort geconfijte stoofperen zag ik later in het woordenboek). Nou nog een bica (zeer kleintje koffie in kinderservies) en dat was een perfecte maaltijd. De prijs was een verrassing: 20 euro inclusief karafje wijn.

Tja, leuker kan ik het niet maken vandaag. Er was 50% kans op 0,5 mm regen maar dat is kennelijk statistiek.