Dinsdag, prima dag voor een schitterende wandeling naar de bakker, met Boris uiteraard

Tja, uitslapen heeft zo zijn nadelen. De bakker komt hier 's-morgens op de camping rond half negen maar die wacht niet tot meneer en mevrouw opgestaan en aangekleed zijn.

Dus de ochtendwandeling was een tocht naar de bakker. Van Hans, de campingeigenaar, had ik een briefje met wat aanwijzingen. Linksaf, 1ste rechts, onder het viaduct rechts, de grote snelweg over en dan nog een paar keer rechts en bij het kapelletje links. Nou, ik heb de bakker gevonden. Alleen, de aanwijzingen waren in het Engels en stopsign is geen verkeerslicht (dat dacht ik) maar een stopbord. Bij het derde stopbord werd ik wakker, ik verwachtte daar ook geen verkeerslichten in 'the middle of nowhere'. Ik heb het maar even gevraagd en toen was duidelijk wat ik eigenlijk al vermoedde.

De weg terug ging trouwens ook niet vlekkeloos want ik kwam terug via een weg die ik heen zeker niet had genomen. Enfin, de man in het veld die ik op de heenweg groette groette mij deze keer weer spontaan. Leuke mensen, die Portugezen!

dit huis staat te koop vlakbij de kerk, typisch klushuis

je wilt een kerk? Je krijgt een kerk!

aronskelken, dit is mijn ontdekking van 2013 in Portugal!

Die groeien overal in het wild en ook bij huizen dus.

Het kerkje nogmaals, de kerstboom van vorig jaar staat er nog

deze groente groeit overal. Waarschijnlijk is het caldo verde,

een soort boerenkool of misschien wel spruitjes-achtig. Ze

snijden steeds de onderste bladeren eraf waardoor je een kale

stam ziet met daarbovenin bladeren

dit is denk ik een magnolia, die gaat straks prachtig bloeien

een flinke bos hout voor de deur met een sinaasappelboom.

Dit zie je eigenlijk overal wel, typisch Portugees dus. De

bewoner kwam net thuis en zag mij die foto maken. Hij keek

me na en ik had eigenlijk geen zin om terug te lopen en hem

te vertellen dat hij een mooie bos hout voor de deur had.

deze margrietjes bloeien nu ook overal, in vele kleuren trouwens

hier zie je zeker drie soorten van die margrietjes

deze vetplanten hadden wij vroeger thuis in een 

veel kleinere omvang, hier zie je ze overal in het wild

Gisteravond hoorde ik van Ilonne dat Renz, bijna 4 jaar oud , naar school gaat. Een kleine stap voor Renz maar een grote stap voor zijn mama's. Volgens mij waren die veel zenuwachtiger dan Renz. Hij had het al gauw gezien en had in het kring gesprek het hoogste woord.

Ik hoop dat Renz geen verkeerde dingen zegt in dat kringgesprek. Verkeerde dingen? Ik geef twee voorbeelden.

Ilonne vertelde ooit op de kleuterschool over leuke dingen doen met je ouders. Ja, ze ging met Kees een maal per maand 's-avonds langs het grof vuil. Het hoogtepunt ooit was een fors aantal magneetjes die ik  met mijn zakmes van een rolhor af haalde. Verder vond je natuurlijk wel eens een boekje, een stoeltje, een vaasje of een lampje. Dat ging de volgende keer weer bij het grof vuil maar dat wist Ilonne niet. Ilonne heeft pas veel later begrepen dat dat niet schijnt te horen. Zij vond dat leuk, was daar blij over en het was spannend. Andere kinderen mochten dat kennelijk niet?

Ik heb ooit het "handboek Jan Soldaat" gevonden en Aloys, een vroegere collega, was tot tranen geroerd toen hij dat voor zijn Sinterklaas kreeg! Ook vonden we ooit een groot aquarium dat weliswaar water lekte maar voor woestijnratjes jarenlang een (vruchtbaar!) onderkomen was.

Een ander verhaal dat fout over kwam op school ging over geld. In een kringgesprek (die juffen zitten de kinderen gewoon uit te horen) ging het over hoe vaders aan hun geld komen. Nou, dat wist Ilonne heel goed te vertellen. Kees haalde het uit de huishoudportemonnee en daar was Lon boos over. Toen de juf door ging vragen bleek dat Kees dat met haar volledige instemming deed maar het soms vergat te vertellen waardoor Lon met te weinig geld in de supermarkt stond. Ja, mag je dan wat nijdig reageren terwijl je kind er naast staat? En die apen horen echt alles en brieven het door aan de juf...