Ik wilde nog wat kerst-aankopen doen en een kaart van dit gebied zien te vinden. Lon was met de auto naar Eroski. Gisteren hebben we geprobeerd met de auto in het centrum van het stadje te komen maar we kregen dat ding nergens geparkeerd. Ik ben vanmorgen met Boris de heuvel afgegaan. Dat betekent 100 m zakken naar het strand langs een prima pad met heel veel treden. Sommige treden zijn net te breed waardoor je steeds met hetzelfde been naar beneden stapt. De knie van het andere been voel je al gauw protesteren. Dus probeer je wat af te wisselen. Soms maak je dan te lange stappen en dat voel je ook weer in je benen. Ik had Boris in eerste instantie los maar hij kwam na roepen niet snel genoeg naar mijn zin. Ik probeerde hem wel steeds te paaien met wat lekkers maar het varken zag en rook te veel om hem heen. Uiteindelijk heb ik hem toch aan de lijn moeten doen, jammer dat ik hem nooit heb kunnen leren meteen te komen als ik hem roep. Ik blijf het echter proberen, tegen beter weten in.
geen strandbewaking vandaag, geen zon ook trouwens
een zoekplaatje, er zijn surfers bezig in het water
ja, daar zijn ze, geen zeeleeuwen maar dappere
jongemannen in een wetsuit met veel te kleine plankjes
en dit intrigeerde me toch weer. Dit is kunst of
als kunst bedoeld. Maar wel geslaagd want ik
bleef kijken. Het zijn blokken graniet van 1x1x1 meter
ongeveer. Eerst zie je hele blokken en daarna zie
je blokken waar steeds meer is uitgezaagd.
dit blok is daar een goed voorbeeld van. So simple, maar toch zo leuk!
dit ding slaat helemaal nergens op, dus is het kennelijk ook als kunst bedoeld
zeker geen omgewaaid stuk kinder-hobbel-speelgoed
dichter bij het dorp hebben ze dit kinderspeelplaatsje
toch ook heel kunstig opgezet!
hier zie je in ieder geval wat sporen van een
surfer die naar de zee gelopen is...
In het centrum vond ik uiteindelijk een papelaria waar ze mapas verkochten. Ik heb nu twee mooie kaarten van het Baskenland en een van de noordelijke kust van Spanje. Die hebben we hard nodig want onze onvolprezen TomTom heeft ons in dit gebied al ettelijke malen in de steek gelaten. Alsof er eergisteren overal nieuwe wegen zijn aangelegd... We worden wel steeds verstandiger. Met de enkele auto volgen we TomTom blindelings, want zo zie je nog eens wat. Met de caravan slaan we alleen af als de weg verhard is en als er borden staan met teksten er op. Alleen bij de laatste pakweg 5 kilometer naar een camping kan je wel eens smal en onverhard uitkomen.
Morgen trekken we verder naar Mendaxa, zo'n 50 km verder is een camping "Leagi" die het hele jaar door open is. Daar is ook weer een restaurant, maar het eten buiten de deur hebben we eigenlijk al opgegeven. Het is gewoon niet gezellig met zijn tweetjes in een grote koude eetzaal met vier man bedienend personeel die de hele tijd naar je zit te kijken of je nog wat bestellen wilt. Lon koopt nu wat duurder in zodat het eten in de caravan ook perfect is. Ok, we willen alle twee wel vrij van koken of afwassen maar het is gewoon niet anders.
Gisteravond hoorde ik nog een mooie kreet op Radio 1: "vloeken is aangeleerd, en god ook!". Als dat geen mooie kerst-overdenking is...
Haha mooie kreet over vloeken. Die kende ik nog niet.
BeantwoordenVerwijderenWat veel kunst in de openbare ruimte daar in Spanje. Leuk hoor!
X Ilonne