Donderdag, wandeling naar het dorp voor een nieuwe lijn voor Boris (voor wie anders?)

Vorig jaar stonden we een aantal weken in Milfontes. En daar was Rampi, de farao-zwerfhond. Een heel lief beestje, zij kon het heel goed vinden met Boris en sliep 's-nachts onder onze luifel. De overbuurman gaf haar eten, Ruud had al twee honden en zijn vrouw was het er niet zo mee eens dat hij Rampi er bij nam... Echter, Boris begon zich steeds opdringeriger te gedragen, na een paar dagen begon hij het juiste standje door te krijgen, het was nog even wachten tot Rampi loops werd! Verder liep Rampi steeds los met ons mee naar het dorp. We hebben Ruud toen aangesproken en voor het blok gezet: of jij neemt Rampi nu van ons over of we brengen het beest naar de politie. Ja, het leven is hard, maar we willen maar eeen hond en we vreesden een afscheidsscene na een aantal weken. We willen niet wegrijden en een hond achterlaten die dacht bij ons te horen. Ja, leg dat maar uit aan een zwerfhond. Ruud heeft Rampi genomen en het beest was na een week al helemaal happy, staart in de lucht, kwispelen en heel lief meelopen met zijn andere honden.

Het is altijd een interessant vakantie-dilemma: zwerfhonden eten geven of negeren? Water geven kan nooit kwaad. Maar eten geven doe je, neutraal, bij de vuilnisbak. Je gooit het eten er naast op de grond (sommigen doen het zelfs heel netjes op een stukje plastic, nog net geen servetje erbij). De katten en honden trekken dan in ieder geval geen verkeerde conclusie. Wij hebben Boris indertijd bewust overgenomen van een groep Engelsen die in de problemen kwamen met dat beest. Immers, als je een hond vijf maanden lang eten geeft en mee neemt op je dagelijkse wandeling kan je hem gewoon niet opnieuw aan zijn lot overlaten.

Waarom dit verhaal?

Rampi hielp Boris los te komen van zijn lijn. Ze was steeds bezig zijn lijn door te knabbelen. En nu was zijn lijntje op die plaatsen wel erg dun geworden... Ok, dus vandaag een nieuwe lijn gekocht. Al schattend heb ik in een ferrateria 8 m van een rol afgehaald en afgeknipt. De eigenaar heeft het niet eens nagemeten: ocho metros, dat is 2,40 euros!

Uiteraard heb ik maar even een terrasje gepikt terwijl Lon bezig was met de Afrikaanse kip, helaas zonder mais deze maal. Maar wel kerry, rozijnen en champignons. De kipfilet hadden we nog over van die kip van een aantal dagen geleden (eerst kippensoep, gisteren kippenpoten op de bbq en dus vandaag de finale).

mijn tafeltje, met een paar Portugese dames op de achtergrond

de rest van het terras, nog niet zo druk dus

Boris blijft heel lief onder mijn stoel liggen

(wat kan je anders met een lijntje van een halve meter?)

Boris laat vol trots zijn nieuwe lijntje zien...