Woensdag, een prima dag om naar Viana do Castelo te rijden

Vanmorgen heb ik Boris snel uitgelaten voor een poeprondje in het bos. Daarna mocht hij in de caravan voor waakhond spelen. Een bakje voer en water hebben wij voor hem neergezet.

In Viana do Castelo konden we de auto in eerste instantie nergens kwijt. Lon is rondjes gaan rijden terwijl ik op zoek ging naar het audiologisch centrum. Reparatie van het oorstukje bleek niet mogelijk, er moest een nieuwe gemaakt worden en dat zou 2 weken duren en 50 euro kosten. Toen ben ik maar even de regen ingelopen om met Lon te overleggen. We hebben uiteindelijk de auto in een veel te krappe ondergrondse parkeergarage gestald en zijn samen teruggelopen naar het centrum. Onderweg hebben we een paar minuten geschuild voor een klein blusvliegtuigje dat over kwam. De dame in het audiologische centrum sprak alleen maar Portugees, maar ik kon haar toch wel uitleggen dat ze het gaatje wat uit moest boren en daar een nieuw slangetje in lijmen. Ze heeft toen het gaatje wat uitgeboord en er een slangetje door heen getrokken van onder naar boven met een soort lasso, een slim hulpstukje. Dit is geen permanente oplossing maar misschien kan ik het hiermee tot april uit houden. Dan moet ik onderdehand toch wat nieuws. Ik hoefde voor deze reparatie niets te betalen!

Toen we terug waren in de caravan kregen we de gebruikelijke begroetingsscene te zien van Boris. Hij is dan helemaal door het dolle heen. Daarna begon hij pas aan zijn bak droge brokken. Dat had hij al die tijd laten staan! Kennelijk toch verlatingsangst...