Vrijdag, een prima dag om wat vertalingen te maken

Afgelopen dagen heb ik weer wat vertalingen van Elektor. Dan zit ik een aantal uren met een borreltje spinnend achter de laptop. Zo moet ik het kampgeld verdienen.

We hebben een netelig probleem in de caravan. Eigenlijk wil ik er niet over praten maar ondertussen kan ik er niet omheen. Het is een beetje genant, maar wel heel lastig. Vooral 's-nachts treedt dat probleem op. We lijden in stilte maar moeten het ondertussen wel benoemen.


Ik gooi het er maar uit. Boris laat scheten. Je hoort ze niet, maar de stank is letterlijk adembenemend. Hij mag de hele dag buiten zitten maar na het avondeten als het wat donker begint te worden laten we hem binnen. Hij ligt dan heerlijk warm onder de tafel.

Echter, af en toe merk je dat je ademhaling heel oppervlakkig wordt. We proberen dan met open mond te vermijden door de neus adem te halen. Soms staan we op en gaan snel op de plee zitten want daar is een extra dakraam naar buiten. Helaas hebben we maar een plee en moet er een achterblijven bij de tafel waar Boris onder ligt te meuren. Meuren is te zwak uitgedrukt. De stank is gewoon niet te harden. Je  ademhaling stokt gewoon en je moet jezelf dwingen gewoon door te ademen. Soms vluchten we naar buiten maar dat is ook weer lastig want we hebben maar een deur. Meestal win ik deze stoelendans. Helaas hoor je het niet aankomen, maar wat een ramp!!

We hebben overwogen hem hier achter te laten maar tegelijkertijd besloten we dan onafhankelijk van elkaar bij hem te blijven. Dat schiet dus ook niet op! Misschien vinden we in Vila Nova de Milfontes zijn oude baasje terug... Maar eigenlijk hopen we dat niet echt.

Hoe komt dat allemaal? In Nederland kopen we zijn voer, hondenbrokken, in zakken van 15 kilo. Daar leeft hij prima op. Af en toe krijgt hij wat rundvlees, kippenvleugeltjes of wat ander overgebleven eten. We hebben twee grote zakken voer meegenomen maar dat gaat eens op. Daarom kopen we al vrij snel buitenlands voer en dat mengen we 1:3, 1:2, later 1:1 door zijn eigen Nederlandse voer. Dan begint het winden laten al vrij snel. We zoeken naarstig naar voer waar hij niet zo'n last van heeft. Maar tot op heden hebben wij nog niet het juiste voer gevonden.

Het enige voordeel van Boris zijn scheten is dat Lon dan geen sigaret durft op te steken uit angst voor een ontploffing. Je leest vaak over woonboten en zo, dat risico nemen we niet.

's-Nachts ligt Boris onder het bed. Lon slaapt meestal als eerste terwijl ik nog wat nieuws zit te zappen op de iPad. En niet te vergeten verslavende spelletjes als 100 floors en free flow. Dan merk je plotseling dat je heel oppervlakkig stervensbenauwd zit te ademen met de mond wijd open... Wat een ramp!

Nou ja, Boris kan hier niets aan doen en 's-morgens heel vroeg mag hij al weer buiten spelen. Zou hij het soms expres doen?