Zondag, altijd een goede dag om samen uit eten te gaan

Ok, vanmiddag zijn we gaan eten bij Foz do Minho. We hebben daar vaak veel mensen zien zitten op zaterdag en zondag, dus erg slecht kan hij niet zijn...
Nou, wij zijn niet teleurgesteld, hij was niet echt slecht.

De volgende keer neem ik geen Bacalhau meer. Ik ben niet zo'n viseter eigenlijk, maar ja het is beter voor de lijn. De vis was goed gegrild maar daardoor kon ik bovenop de graten niet goed vermijden. Als voorgerecht hadden we brood, boter en olijfjes. En Salgados, een soort gefrituurde visprak. Best wel lekker, maar al aardig afgekoeld. Dat is het probleem hier, je moet altijd vragen om het heet te serveren anders krijg je gewoon lauwe gerechten. We namen beiden vissoep, die was heel goed. De huiswijn was een vino verde. Verde betekent groen, jong, en ietsje mousserend, maar wel lekker koel. Achteraf hadden we liever een wat zwaardere wijn gehad.

Nou ja, het viel dus eigenlijk wat tegen, maar waar lag dat aan? Weten we eigenlijk zelf niet.

Verder was het wel gezellig. De dame naast ons tafeltje vroeg in het Engels of we Engelsen waren? En of de vissoep smaakte. Nou, die was echt uitstekend. Later hoorde ik dat het echtpaar geen Portugees maar  Spaans sprak met elkaar. Ik verstond het wel niet maar kon wel de afzonderlijke woorden herkennen. Bij de Portugese taal hoor je de afzonderlijke woorden amper, het is een rijstebrij van klanken. Ik vroeg haar later of ze Spaans was misschien? Toen ging ze over in rap Spaans. Zij was zelf geboren in Santiago de Compostela en haar echtgenoot kwam uit Vigo. Het stel kwam dus van de overkant. Ik heb uitgelegd dat we de route de Santiago deden met de auto, dat vond ze heel sportief! Helaas zijn we niet naar het geplande eindpunt Santiago gereden, we zijn eerder afgebogen naar het zuiden, maar leg dat maar eens uit in mijn Spaans...